
اشعار هوشنگ ابتهاج دیری ست کــه از روی دل آرای تو دوریم محتاج بیان نـیـسـت کــه مشتاق حضوریم تاریک و تهی پشت و پــس اینه ماندیم هر چند کــه همسایه ی آن چشمه ی نوریم خورشید کجا تابد از ایــن دامگه مرگ باطل بــه امید سحری زین شب گوریم زین قصه ی پر غصه عجب نـیـسـت شکستن هر چند کــه بــا حوصله ی سنگ صبوریم گنجی ست غم عشق کــه در زیر سرماست زاری مکن ای دوست اگــر بی زر و زوریم با همت والا کــه بر...
ادامه مطلب